حکم عشق بازی و آمیزش با همسر برای روزه دار

چت

پرسش:
مباشرت با همسر در حدّ عشق بازي و مغازله در ماه مبارك رمضان كه بي اختيار موجب خروج مني شود، آيا روزه را باطل مي كند؟ آيا كفاره به آن تعلق مي گيرد؟

______________
پاسخ:
خروج عمدي مني در ماه مبارك رمضان، موجب بطلان روزه و واجب شدن غسل جنابت مي شود.
اما در مورد كفاره روزه: اگر از عشق بازي و مغازله قصد انزال مني نداشته و با چنين عملي، عادت به انزال هم نداشته، اتفاقاً بدون اختيار، انزال شده، روزه صحيح است وگرنه كفاره واجب مي شود.(1)

____________
پي نوشت ها:
1. امام خميني(ره)، استفتائات، ج اوّل، ص 307، چاپ جامعة مدرسين قم.

_________________________________________________________________________

پرسش:
ملاعبه با همسر در حال روزه چه حكمي دارد؟
پاسخ:
اگر كسي در روزه ماه رمضان با همسر خود بازي كند چنانچه جنب نشود اشكالي ندارد؛ ولي اگر جنب شود چنانچه عادت نداشته باشد كه بعد از بازي و شوخي مني از او خارج شود اگر چه اتفاقاً مني بيرون آيد روزه او صحيح است؛ ولي اگر ادامه دهد تا آن جا كه نزديك است مني خارج شود و خودداري نكند تا مني خارج شود روزه‏اش باطل است.

_________________

پرسش:
اگر كسي در ماه مبارك رمضان به واسطهء آميزش با همسرش روزهء خود را افطار كند, تكليفش چيست ؟

____
پاسخ:
اگر روزه دار به سبب فراموشي يا اجبار و اكراه در حال روزه جماع كند, روزه اش باطل نمي شود; البته اگر در وسط جماع يادش بيايد روزه دار است يا اكراه و اجبار برطرف گردد, فوراً بايد از آن حالت خارج شود; درغير اين صورت روزه اش باطل خواهد شد, هر چند كفّاره ندارد.(1)
از عبارت فوق استفاده مي شود اگر كسي در حال روزه به عمد و اختيار جماع كند, روزه اش باطل است و كفّاره دارد. نيز توجه شود اگر روزه دار به واسطهء ندانستن مسئله , كاري انجام دهد كه روزه را باطل مي كند ـ مثل جماع ـنمي توانسته مسئله را ياد بگيرد يا اصلاً متوجه مسئله نبوده است , روزه اش باطل نمي شود و كفاره ندارد, ولي اگرمي توانسته مسئله را ياد بگيرد امّا ياد نگرفته است , بنابر احتياط واجب روزه اش باطل مي شود و كفاره به گردنش مي آيد.(2)

کفاره روزه :

كسى كه كفاره روزه رمضان بر او واجب است، بايد يك بنده آزاد كند يا به دستورى كه در مساله بعد گفته مى‏شود، دو ماه روزه بگيرد يا شصت فقير را سير كند يا به هر كدام، يك مد كه تقريبا ده سير است، طعام يعنى گندم يا جو و مانند اينها بدهد، و چنانچه اينها برايش ممكن نباشد، هر چند مد كه مى‏تواند به فقرا طعام بدهد و اگر نتواند طعام بدهد بايد استغفار كند، اگر چه مثلا بك مرتبه بگويد: “استغفرالله”، و احتياط واجب در فرض اخير آن است كه هر وقت بتواند، كفاره را بدهد. (3)
(پـاورقي 1.توضيح المسائل مراجع , ج 1 ص 931 مسئله 1587
(پـاورقي 2.همان , ص 963 مسئله 1659
(پـاورقي3 . توضیح المسائل امام . مسئله 1660

درباره نویسنده

محمد دهقان هستم . متولد سال 1363

مطالب مرتبط

home